“เหนื่อยกับความรักที่เธอมีให้ฉัน เธอลืมเรื่องราวของเราเพียงพ้นวัน...เหนื่อยที่ต้องฝืน ให้เรารักกัน เมื่อวันนี้เธอไม่มี...หัวใจ...ให้ฉัน เหมือนเดิม”
สิ้นเสียงเพลง มองออกไปนอกหน้าต่างหอพัก ได้เวลาไปเรียนแล้วเรา เหมือนเป็น “โรคจิต” ฟังเพลงไม่สมหวังทีไร นึกถึงเรื่องเก่าๆทุกที ชอบนึกว่าเค้าไม่รัก...ทุกทีแก้ไม่หาย...นิสัยติงต๊องแต่...ลึกๆ ก็ชอบนะ...ฟังไป เศร้าไป... อินอยู่บ่อยๆ...นึกว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ บางครั้ง ก็...ปล่อยให้น้ำอุ่นๆ อาบแก้ม ผ่านคางและลงคอไป...ยิ่งเป็นคนเซ็นซิทีฟสูงบวกกับการเรียนที่หนักหนาสาหัส เลยกลายเป็นพวกคิดมาก เลย...ยิ่งอินกับเพลงที่เนื้อร้องและทำนองที่แต่งมาอย่างไพเราะได้ง่าย พอเพลงจบ......กลับมาดูชีวิตตัวเอง“เรายังรักกันนี่เน้อะ”
“มีความสุขมากๆ ที่มีคนให้รัก..."
...เหมือนกับว่า ยิ่งฟังเพลงอกหัก...ยิ่งรัก...เหมือนได้รับรู้อยู่ลึกๆ ว่า...ต้องให้ความสำคัญกับเธอมากๆไม่อยาก...ต้องสูญเสียเธอไปแล้ว...มารู้สึกที่หลังว่า
...คนที่เคยเดินอยู่ข้างๆ กัน คนที่ต้องคอยจูงมือเพราะเก้ๆกังๆ เวลาข้ามถนนเพื่อที่จะข้ามไปพร้อมๆกัน
...คนที่ต้องคอยให้เราเดินนำหน้า เพื่อเป็นหลักให้เกาะเวลา ลงบันไดชันๆ
...คนที่ชอบทำตัวเป็นของตัวเองมากที่สุดเวลาอยู่กับเรา
...คนที่ชอบเอาอะไรต่างๆนาๆ มาป้าย แล้วก็แอบชำเลืองมอง ว่าเรารู้รึป่าว แล้วก็ขำ สะใจเค้าล่ะ
...คนที่ชอบกินกะเทียมเป็นชีวิตจิตใจ เห็นหน้าร้านขาหมูไม่ได้ ถึงไม่อยากกินขาหมู ฉันก็อยากกินกระเที่ยมนี่!!
...คนที่เวลาเราเจอไรขำๆบนรถ แค่หันมามองหน้า ก็เป็นอันรู้กัน
...คนที่แปรงสีฟันอยู่ข้างๆ กัน ที่ยิ่งดึก ก็ยิ่งเลี่ยงไม่ยอมแปรงฟันโดยการแกล้งทำหน้าง่วงนอน
...คนที่อยากเห็นหน้าคนแรก ตอนตื่นเช้ามาทุกวัน เห็นเค้านอนอยู่ข้างเราเสมอ
...คนที่...เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของเราตอนนี้ เราไม่อยากมารู้สึกทีหลังว่า สิ่ง "ธรรมดา" เหล่านี้...มัน เพิ่ง จะ มา “สำคัญ” ในตอนที่เธอไม่อยู่กับเราแล้ว
...เลย...เหมือนกับว่า...อยากจะรักเค้าให้มากขึ้นทุกๆ วันให้มาก...กว่าที่เคยรักใครหรือผู้หญิงคนไหน...ที่เคยรักมา
...ติ้ด ติ้ดๆ เฮ่ย แปดโมงแล้ว ได้เวลาเรียน วันนี้วันศุกร์แล้ว เย้ๆ เย็นนี้เราก็จะได้เจอกันแล้วสินะ หยุดตั้งสองวัน
...แต่แค่นั้นแหละ...ก็เป็น “พลังชีวิต” ทั้งหมดของเราที่จะได้ใช้ ดำเนินชีวิต ต่อไปได้...ในทุกๆ วันต่อไป
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment