Wednesday, December 20, 2006
You're not wrong to love him or her.
และเขาเองก็คงไม่ผิดที่ไม่ได้รักคุณ And, it’s not also his wrong, if he doesn't love you back.
ในทางตรงข้าม คุณไม่ผิดที่ไม่ได้รักเขาคนนั้น By the way, you're not wrong if you don't love him.
และเขาก็ไม่ผิดที่มารักคุณเช่นกัน And not his wrong if he loves you.
การห้ามใจไม่ให้รักนั้นยากนัก Forbid heart from falling in love is hard to do.
แต่คงเทียบไม่ได้กับการห้ามใจให้ลืมรักเพราะย่อมยากกว่า But... It's not comparable with Forbid heart to forget love, because it's so hard to do.
คุณอาจทำได้เมื่อมีใครอีกคนก้าวเข้ามาในชีวิตคุณ You might be able to forget him when someone new enters to your life.
แต่มันคงไม่ง่าย ถ้าคุณต้องหักใจให้ลืมในขณะที่คุณอยู่คนเดียว But, it’s not easy. Provided that you have to forget him while you alone.
เขาว่าการชนะใจตัวเองนั้นอาจดีและมีค่าที่สุด Someone said “Maybe to be winning oneself is good and valuable."
แต่ในเรื่องความรัก การชนะใจคนที่เรารักนั้นอาจย่อมมีค่ากว่า In the way of Love, to be winning the one you love is more valuable...
แต่มันอาจมีค่ากว่านั้น . . . It can be immense wealth more than you know...
ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน Love is a relation of two people.
แต่อย่าลืมว่าบนโลกไม่ได้มีคนสองคนเท่านั้น Do not forget that this world have not only you and him.
อย่าโกรธเขาที่ต้องปฏิเสธรักจากคุณ Please do not angry him if he deny your love.
ด้วยเหตุผลว่าเราเข้ากันไม่ได้ Because of we can't match...
ด้วยเหตุผลว่าสังคมเราต่างกัน because of we have different social...
ด้วยเหตุผลว่าเขารักคนอื่นที่มีค่าพอกับคุณ because of he love the other as same as you...
วิทยาศาสตร์อาจต้องการเหตุผล Science needs reason
แต่เรื่องความรักย่อมไม่ต้องการเหตุผลใดใด Love needs nothing
คนดีอาจรักกับคนเลว Good person can love bad person
จงอย่าโทษเขาว่าเขารักคนผิด Don’t blame him that he loves wrong person…
จงอย่าโทษเขาว่าเขารักคนที่ไม่เอาไหน Don’t blame him that he loves the failure…
และจงอย่าโทษตัวเองว่าเรารักคนที่ไม่ดี Don’t blame yourself that why you love incorrect person…
จงเชื่อในสายตาของตัวเอง You must believe in your eyes
จงเชื่อประตูหัวใจอันมีค่าที่เลือกจะเปิดรับเขาคนนั้น You must believe when you open the door of your heart and welcome him in your mind…
แม้ใครจะพูดว่าคู่ของเราเป็นคนไม่ดี Although somebody tells you that your pair is bad man.
แต่ในแง่ของความรัก คุณทั้งสองเป็นคนดีของกันและกัน But in opinion of love. Both of you are good to each other.
เหตุผลทั้งหมดเพราะความรักแต่ละคนย่อมต่างกัน The reason is… because we have different love.
ไม่แปลกที่บางคู่อาจทะเลาะกันทั้งวัน Not strange if you see some of them have all day long with quarrel.
ไม่แปลกที่บางคู่อาจหวานให้แก่กันได้ทั้งวัน Not strange if you see some of them always sweet…
และไม่แปลกที่บางคู่ต่างเฉยชาต่อกัน And not strange if some of them are cold and distant to each other.
และก็คงไม่แปลกเลยที่บางคู่อาจต่างกันราวฟ้ากับดิน And it’s normal if you see some of them have too much different love, seeming the sky and the land.
อย่าไปคิดว่าทำไมคู่เราถึงไม่เหมือนคู่ของใครเขา Don’t be thinking why your love unlike the other
อย่าไปคิดว่าคู่เราแปลกหรือเปล่า Don’t be thinking if we have strange love.
อย่าไปสนใจว่าเราควรเปลี่ยนแปลงอะไรไหม Don’t care if you have to change anything.
ถ้าจะเปลี่ยน ขอให้เพื่อรัก มิใช่เพื่อเลิกรัก If you want to change something, Please do for “Love”, not for “Off”
Tuesday, December 19, 2006
คติสอนใจจาก โน้ต อุดม
กลิ่นของความรัก ก็เช่นเดียวกับห้องน้ำ เข้าไปแรก ๆ จะรู้สึกว่าได้กลิ่น อยู่ในนั้นนาน ๆ ไปจะเคยชิน จนลืมว่ามีกลิ่นนั้นอยู่ จนกว่าจะออกมาจากบริเวณนั้นและกลับเข้าไปใหม่
ถ้าเรารักใครสักคน เราควรเปิดโอกาสให้เขาได้ทำผิดหลาย ๆ ครั้ง เพราะเราเองก็ต้องการโอกาสอย่างนั้นเช่นกัน อย่าบอกเลยว่าเป็นคนดี ความหยิ่งยโส ก็มีอยู่ในคนถ่อมตัว ครูที่สอนนักเรียน ก็มีความโง่ ซ่อนอยู่ ความขลาดกลัว ก็มีอยู่ในนักมวยแชมป์โลก ความเบื่อหน่าย ก็มีอยู่ในพนักงานต้อนรับที่กระตือรือร้น ความเห็นแก่ตัว ก็มีอยู่ภายในใจของนักสังคมสงเคราะห์ มันอยู่คู่กัน รอวันปรากฏตัวออกมา
ถ้าสันดานห่วย ๆ มันเป็นกระดาษ เรามีแค่หินทับกระดาษคนละก้อน ลมกิเลสพัดมา ก็ขึ้นกับว่าก้อนหินของใครก้อนใหญ่พอที่ทับมันไว้ ไม่ให้ปลิวเพ่นพ่านเท่านั้นเอง . . .
Friday, December 08, 2006
My Hope (i think it come true)
เวลาที่เราได้รับรู้มาว่า…ใครคนนึงไม่สบายใจความรู้สึกที่ มันเกิดขึ้นมามีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น“เป็นห่วง” ซึ่งมันจะเกิดขึ้นโดยที่ เราไม่รู้ตัวเลยอยู่ๆมันก็วิ่งขึ้นมา ณ วินาทีที่เราได้รู้ว่าจิตใจเค้า ได้รับการกระทบกระเทือนอยากทำอะไรก็ได้ แค่ให้เค้ารู้สึกดีอยากทำอะไรก็ ได้ แค่ให้รู้ว่าเค้ายิ้มแล้วอยากทำอะไรก็ได้ ที่จะสามารถแบ่งเบาส่วนนั้น ออกมาได้บ้างอะไรก็ตามที่ คนคนนี้ จะสามารถทำเพื่อเธอได้รับรองเลยว่าจะ ไม่ลังเลที่จะทำ จะปฏิบัติฉันยินดีจะรับฟัง เพราะอย่างน้อยการที่เธอได้ ระบายให้ฉันฟังฉันก็ภูมิใจที่ได้เป็นผู้รับรู้ปัญหาแต่ไม่รู้หรอกว่าจะ ช่วยอะไรได้มั้ยอาจไม่มีคำปรึกษา อาจไม่มีความช่วยเหลือแต่สิ่งที่มีให้ คือกำลังใจ และรอยยิ้มเพราะฉันจะเป็นที่ว่างให้เธอได้นั่งลงพักผ่อนก่อน ที่เธอจะไปสู้กับปัญหานั้นอีกครั้ง ด้วยกำลังใจที่เข้มแข็งจะกุมมือเธอไว้ เสมอ แม้ว่าวันนึงเธอจะจากไปเพื่อมีความสุขกับใครสักคน...ที่เธอรอที่จะเจอ มาตลอดชีวิต
ระหว่างคนแปลกหน้ากับคนพิเศษ
ทำไมคนที่เรารักมากที่สุด..เรากลับเกรงใจ น้อยที่สุดเชื่อว่าหลายๆ คนคงเป็นกันเหมือนกันเรายอมอ่อนน้อมถ่อม ตน พูดเพราะเข้าใจอะไรง่ายๆ กับ "คนอื่น"แต่กับคนที่เรารัก..แน่ นอน..ว่าเราสามารถเป็นตัวของตัวเองได้มากที่สุดแต่บางครั้ง..เราก็เผลอ เมินเฉยกับอารมณ์ของเขาโดยเอาอารมณ์ของตัวเองเป็นที่ตั้งเราเกรงใจคน แปลกหน้า..ที่เขาไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับเราเลยแต่กับคนที่เขาแคร์เรา และเราแคร์เขามากๆ ..บางครั้งเราก็ทำอะไรโดยไม่เกรงใจเขาฉันไม่ได้พูด เฉพาะกับคนที่เป็นแฟนกันเท่านั้นนะ..ยังรวมถึงพ่อแม่เรา ด้วย.........เราทำดี..พูดดี..กับใครได้หลายคน..แต่กับคนที่เรา เรียกว่า "คนกันเอง"เรากลับไม่ค่อยได้ทำอะไรให้เขาปลื้มใจ..หรือ แคร์อารมณ์เขาเลยเหมือนอย่างบางคนระยะจีบกัน..เอาอกเอาใจสารพัดพอ เป็นแฟนกันแล้ว..ฝ่ายหญิงกลับรู้สึกว่าฝ่ายชาย "เอาใจ" น้อยลงแต่ "เอา แต่ใจ" ตัวเองมากขึ้นคำพูดหวานๆ บางคำ..ลาตายจากไปแม้เขาจะพูดว่า..อยู่กับเราเขาเป็นตัวของตัวเองมากที่สุดเพราะไว้ใจเราที่ สุด...........แต่ความรัก..นอกจากจะเป็นการถ่ายเทความเป็นตัว ของตัวเองแล้วก็น่าจะมีการถ่ายเทความอ่อนโยน..ความเอาใจใส่..และ ดูแลซึ่งกันและกันพ่วงไปด้วย..........ฉันอยากให้คนที่รักกัน..มอง อีกฝ่ายว่าเป็น "คนพิเศษ"เพราะน้อยคนนักที่จะเกิดมาให้เรารักได้อย่าง นี้สิ่งที่ปฏิบัติต่อกัน..ก็ควรจะมีความพิเศษ..เหนือคนอื่นพิเศษ ทั้งการให้และการรับ..เป็นความพิเศษที่ทำให้หัวใจทั้งสองฝ่ายอิ่มเอมแล้วลองตอบคำถามซิว่า..ระหว่างคนแปลกหน้ากับคนพิเศษ...เรามองหาใคร..?
บางสิ่งที่มองข้ามไป
คนบางคนที่เคยมองข้าม ไปโดยตลอดมาวันนึง...เมื่อเค้าต้องลาไกลเรากลับห่วงหาอาทรมากกว่าคนที่ อยู่ในสายตาเรามาโดยตลอดทั้งๆ ที่คนบางคนคอยเฝ้าห่วงใยเราดูแลและคิดถึง กันอยู่ทุกนาทีแต่ทำไมเราไม่รู้ตัวบ้างเลยนะ...ว่ามีเค้าที่รักกันกลับ มองเค้าเป็นแค่เพื่อนธรรมดาคนนึงเท่านั้นเองในเวลาที่เราเศร้าสุดๆ ก็ไม่มี ใครนอกจากเค้าที่มาอยู่เป็นเพื่อนกันเสมอ...ปลอบกันตลอดมามาวันนึง... วันที่เธออยากจะไปฉันเพิ่งได้รู้ว่าเธอรักกันหมดใจ...อยากให้ฉันเลิกให้ความ หวังกันอยากให้ฉันไล่เธอไปไกลๆ จากชีวิต....แต่ฉันทำไม่ได้....เพราะฉัน ก็รักเธอ....อยากจะบอกให้เธอรู้นะแต่ไม่กล้าพูดออกไปเพราะกลัวว่าการ กระทำบางอย่าง...ที่เคยทำให้เธอเสียใจมันจะกลับมาเจอกับตัวฉันเองฉันได้ แต่บอกกับเธอว่า....อย่าไปไหนเลยนะฉันต้องการเธอ...อยู่กับฉันนะ ฉันไม่มี ใครนอกจากเธอ....ขอโทษนะที่ไม่ได้บอกตรงๆ ว่ารักกันมากแค่ไหนเพราะฉัน กลัว...กลัวว่าเธออาจจะหมดรักกันไป...เลิกรักกันแล้วถ้ารู้อย่างนั้นฉันคง เสียใจที่สุดมาวันนี้...ขอบใจที่เธอยังอยู่ด้วยกันถึงแม้จะไม่เคยบอกใคร ว่าเราเป็นคนรักกันแต่วันนี้ฉันกล้าบอกว่า " ฉั น รั ก เ ธ อ "
เ รื่ อ ง ข อ บ คุ ณ ที่ มี เ ธ อ ใ ห้ ฉั น รั ก . . .
ฉัน...เมื่อวาน...ไม่มีใครฉัน...วันนี้...มี เธอฉัน...พรุ่งนี้...ไม่สนใจว่าเป็นเช่นไร ขอเพียงได้รู้ว่ายังได้รัก เธออาจเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ...หรือพรหมลิขิตขีดเขียนที่ทำให้เธอ เดินผ่านเข้ามาในวงจรชีวิตของฉันเข้ามาทำให้ฉันได้รัก ได้คิดถึงเติม เต็มความว่างเปล่าในหัวใจให้คนเหงาๆได้รู้จักคำว่าผูกพันและเห็นความ จริงของโลกใบนี้ว่ายังมีอีกหลายสิ่งที่สวยงามทุกครั้งที่ลืมตาขึ้น ในยามเช้ากลัวว่าทุกสิ่งจะเป็นเพียงภาพลวงคล้ายจะเป็นฝัน...แต่กลับ สามารถจับต้องความรู้สึกล้ำลึกในหัวใจ...ไม่มีคำใดสามารถบรรยายมีความ แน่ใจว่าฉันช่างเป็นคนที่โชคดีที่มีคนดีดีเช่นเธอผ่านเข้ามาย่าง ก้าวต่อไป จะเหยียบบนถนนสายไหนไม่มีใครรู้แต่ฉันแน่ใจ...ขอเพียงมีมือ อบอุ่นของเธอกุมไว้ฉันก็คงมีกำลังที่จะฝ่าฟันกับทุกสิ่งที่ต้องเผชิญวันนี้ฉันอยากขอบคุณ...ขอบคุณที่เดินเข้ามาให้ฉันรัก...และรักฉันขอบคุณที่ทำให้ฉันรัก...และรักฉันขอบคุณที่สอนให้ฉันรัก...และรักฉันขอบ คุณที่มีเธอให้ฉันรัก...มากที่สุดเท่าที่หัวใจฉันจะรักได้
Sunday, October 08, 2006
คำคมจากหนัง
“The greatest thing you'll ever learn is just to love and be loved in return.” - Moulin Rouge
สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่คุณจะได้เรียนรู้คือการรู้จักรักและได้รับรักตอบแทน
If you love someone you say it, you say it right then, out loud, or the moment just passes you by. – My Best Friend’s Wedding
หากคุณรักใครสักคนจงพูดมันออกมา พูดออกมาดัง ๆ เดี๋ยวนั้น มิฉะนั้นโอกาสก็จะหลุดลอยไป
George: “Hey, would you, uh, love me for the rest of my life?”
Lace: “No, I’m gonna love you for the rest of mine.” – Phenomenon
จอร์จ: คุณจะรักผมไปชั่วชีวิตของผมหรือเปล่า
เลซ: ไม่ค่ะ ฉันจะรักคุณไปชั่วชีิวิตของฉัน
Caroline: “You love with your mind and soul, not your heart.”
Adam: (touching his chest) “Then how come I hurt here when you’re not with me?” – Untamed Heart
แคโรไลน์: คุณรักด้วยจิตใจและวิญญาณ ไม่ใช่ด้วยหัวใจของคุณ
อดัม: (จับที่หน้าอกของเขา) แล้วทำไม ผมถึงรู้สึกเจ็บตรงนี้ ทุกครั้งที่คุณไม่ได้อยู่กับผมล่ะ
“Look, I guarantee that we’ll have tough time. And I guarantee that at some point, one or both of us will want to get out of this thing. But I also guarantee that if I don’t ask you to be mine I’ll regret it for the rest of my life. Because I know in my heart, you’re the only one for me.” – Runaway Bride
ฉันรับประกันได้เลยว่าเราจะต้องพบกับช่วงเวลาที่ลำบาก และฉันก็รับประกันได้เลยว่า เมื่อถึงจุดหนึ่ง ใครคนใดคนหนึ่งต้องการจะจากไป แต่ฉันก็รับประกันด้วยว่า ถ้าฉันไม่ขอร้องคุณให้มาเป็นของฉัน ฉันจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต เพราะฉันรู้ดีอยู่ในหัวใจว่า คุณคือผู้เดียวสำหรับฉัน
“It’s not because I’m lonely, and it’s not because it’s New Year’s Eve. I came here tonight because when you realize you want to spend the rest of your life with somebody, you want the rest of your life to start as soon as possible.” – When Harry Met Sally
ไม่ใช่เพราะว่าผมเหงา และไม่ใช่เพราะว่าเป็นคืนวันปีใหม่ ผมมาที่นี่คืนนี้ เพราะเมื่อคุณรู้ว่าคุณต้องการจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ร่วมกับใครสักคน คุณต้องการจะเริ่มต้นเวลาที่เหลืออยู่ในชีวิตของคุณให้เร็วที่สุด
“Love means never having to say you’re sorry.” – Love Story
ถ้าจะรักต้องไม่มีคำว่าเสียใจ
Jerry: “I love you. You… complete me.”
Dorothy: “Shut up. Just shut up. You had me at “hello”.” – Jerry Mcguire
เจอรี่: ผมรักคุณ คุณ...เติมเต็มชีวิตผม
โดโรธี: หยุดพูด หยุดพูดเดี๋ยวนี้ ฉันเสร็จคุณตั้งแต่ “ฮัลโหล”
Sunday, October 01, 2006
ดอกหญ้า
ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของคนเรา
เค้าว่ากันว่า......ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของคนเราคือ....
การตกหลุมรักใครสักคน
การได้จูบครั้งแรก
การได้หัวเราะจนท้องแข็ง
การได้นั่งอ่านจดหมายเก่าในวันว่าง
การได้ใช้เวลาว่างในที่ๆ แสนงดงาม
การได้ฟังเพลงที่ชอบทางวิทยุการได้นอนฟังเสียงฝนตกเมื่อเวลาที่เราอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ แล้วเจอผ้าเช็ดตัวอุ่น
การสอบเสร็จการได้รับโทรศัพท์จากใครสักคนที่ไม่ได้พบเจอเขาบ่อยน ัก
การเจอเงินที่เราซ่อนไว้ตั้งนานมาแล้ว
การได้ยิ้มกับใครสักคนการได้คุยโทรศัพท์ได้เป็นชั่วโมงกับคนรัก
การยิ้มโดยไม่ต้องมีเหตุผลการถูกชมอย่างกะทันหัน
การตื่นขึ้นมาแล้วตระหนักได้ว่ามันน่าจะนอนต่อได้อีก ตั้งชั่วโมงแน่ะ
การได้ฟังเพลงที่ทำให้เรานึกถึงคนพิเศษของเรา
การได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม
การมีเพื่อนใหม่
การรู้สึกเหมือนผีเสื้อบินว่อนอยู่ในท้องคุณเวลาคุณเจอหน้าเค้าคนนั้นการผ่านช่วงเวลานึงไปได้พร้อมกับเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ
การได้เห็นคนที่คุณชอบมีความสุขการได้ใส่เสื้อของคนที่เราชอบทั้งๆ ที่กลิ่นหอมของเค้ายังกรุ่นอยู่
การได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้งแล้วรู้สึกเหมือนไม่มีอะ ไรเปลี่ยนไปเลย
การได้มองท้องฟ้ายามโพล้เพล้
การได้ยินใครสักคนบอกรักคุณที่สุดคือ…การได้รู้ว่าเราเป็นที่รักของคนที่เรารัก
คุณเคยหรือป่าว ?
คุณเคยคิดหรือป่าวว่าคุณอยู่เพื่อใคร
คุณเคยคิดหรือป่าวว่าตัวคุณมีค่าแค่ไหน
คุณเคยคิดหรือป่าวว่าทำไมตัวคุณทำอะไรก็ผิดไปหมด
คุณเคยคิดหรือป่าวว่าไม่มีใครต้องการคุณ
คุณเคยคิดอิจฉาคนตายบ้างหรือป่าว
คุณเคยคิดหรือป่าวว่าถ้าคุณตายไปคงจะดีกว่าที่คุณมีชีวิตอยู่
คุณเคยอยู่อย่างไม่มีอนาคต ไม่มีแม้ความหวังและความฝัน บ้างหรือป่าว
คุณเคยหวังและฝันอะไรไว้ แต่มันกลับพังทลายในไม่กี่วินาทีต่อมา
คุณเคยอกหักตั้งแต่ยังไม่ได้ทำอะไรไหม(แปลกนะรักปุ้บอกหักปั้บ)
คุณเคยคิดหรือป่าวว่าจริงเหรอที่คุณไม่ได้อยู่บนโลกนี้คนเดียว
คุณเคยคิดหรือป่าวว่าทำไม่เพลงส่วนใหญ่มันถึงเกี่ยวกับความรัก และเป็นความรักที่ผิดหวัง
คุณเคยหรือป่าวตอนที่คุณอยู่ฟังเพลงแล้ว น้ำตาไหลออกมาเอง
คุณเคยอยู่กับความเหงา ความอ้างว้าง ความโดดเดียวเป็นเดือนๆเป็นปีๆไหม
คุณเคยคิดบ้างไหมว่าชีวิตคุณมีความทุกข์ 99.99% (ที่เหลือคือสุข)
คุณเคยดูหนังคนเดียวบ้างไหม(บรรยากาศวังเวงพิลึก)
คุณเคยเดินห้างในขณะที่มีผู้คนเยอะแยะแต่ทำไมคุณยังรู้สึกว่ายังเหงาอยู่
คุณเคยรอโทรศัพท์ใครสักคน รอเป็นวัน เป็นเดือน เป็นปี แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเขาจะโทรมา
คุณเคยนอนไม่หลับเพราะคิดถึงใครสักคนบ้างไหม
คุณเคยมองขึ้นไปบนฟ้าในยามกลางคืนแล้วพบว่าทำไมคืนนี้มันถึงอ้างว้างแม้ดวงดาวสักดวงก็ไม่มีให้เห็น
คุณเคยมองออกไปนอกหน้าต่างแล้วพบว่าทำไมมันช่างเงียบเหงา ไม่มีแม้รถผ่าน มีแต่ความมืด และไฟส่องสว่างข้างถนนเพียงไม่กี่ดวง
คุณเคยนั่งคนเดียวแล้วคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อยเปลื่อยไหม
คุณเคยคิดไหมว่าบทความที่คุณเขียนคงไม่มีใครมาอ่านหรอก
ขอเป็นกำลังใจให้ในการใช้ชีวิตต่อไปเพื่อพบกับความสำเร็จในภายหน้า คุณจะท้อไม่ว่า แต่อย่าถอย คุณร้องให้ไม่ได้แปลว่าคุณอ่อนแอ แม้ชีวิตของผมจะไม่สมประกอบสักเท่าไหร่ แต่ผมก็จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ให้ดีที่สุด
แม้ปัญหามันไม่มีทางแก้ เราก็แค่ต้องเรียนรู้และอยู่กับมันให้ได้
from. .
http://sangkang02.spaces.live.com/PersonalSpace.aspx?_c02_owner=1
Saturday, September 30, 2006
Love is "-"
แต่มันจะเจ็บปวดกว่า ถ้าต้องรู้ว่าเขาไม่มีความสุขเลยเวลาอยู่กับเรา
Tuesday, September 26, 2006
Sunday, September 24, 2006
The Meaning...
To love is to share life together
to build special plans just for two
To work side by side
and then smile with pride
As one by one, dreams all come true.
To love is to help and encourage
with smiles and sincere words of praise
To take time to share
to listen and care
In tender, affectionate ways.
To love is to have someone special
one who you can always depend
To be there through the years
sharing laughter and tears
As a partner, a lover, a friend.
To love is to make special memories
of moments you love to recall
Of all the good things
that sharing ife brings
Love is the greatest of all.
I've learned the full meaning
of sharing and caring
and having my dreams all come true;
I've learned the full meaning
of being in love
by being and loving with you.
- Kellie Spehn -
ตรงบทสุดท้ายที่บอกความหมายของคำว่า "รัก" ได้ชัดเจนดีที่สุด...ฉันคงไม่ีมีวันได้รับรู้ถึงความหมายของคำว่า "รัก" อย่างสมบูรณ์แบบได้ถ้าฉันไม่ได้อยู่กับคุณ...
และไม่่ได้รักคุณ...บางทีสิ่งที่เราค้นหาตามหาอยู่ทุกวัน
สิ่งที่เราไม่เคยเข้าใจ สิ่งที่เราพยายามเรียนรู้อาจอยู่ใกล้แค่เือื้อม
ไม่ต้องเสาะหา ไม่ต้องไขว่คว้า ไม่ต้องหาคำตอบเมื่อวันนั้น...
วินาทีนั้นมาถึง...วันที่เราได้เจอใครซักคนที่เรารัก...และรักเราบางที...
คำตอบทุกอย่างของความรัก...อาจมีเงื่อนไขอยู่เท่านี้จริง ๆ ขอแค่พบคนที่ "ใช่"
ขอแค่พบคนที่เราสามารถรักเขาได้อย่างหมดใจและเขา...
ก็พร้อมที่จะรักเราอย่างที่เรารักเขาแค่เท่านั้น...
ความหมายของรัก...ก็จะปรากฏชัดเจนในหัวใจเราโดยไม่ต้องค้นหาอีกต่อไป
ความสุขของการได้รัก...
ฉะนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมอยู่กับความฝันมากกว่าการได้รู้ความจริง การไม่ได้เป็นที่หนึ่งในใจเค้าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า เราอาจได้เป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าได้เป็นที่ 3 หรือ 4... และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า..... ก็ขอให้คิดไว้ว่าก็ยังดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย..... มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง ในการยอมรับความจริงว่าเราไม่ใช่ที่ 1... แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆพร้อมกับพูดกับตัวเองว่า... "ฉันเหนื่อยเหลือเกิน โปรดห้ามใจเถอะก่อนที่ฉันจะอ่อนล้าไปมากกว่านี้...."
ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครสักคนไม่ต้องการความพยายาม... การตัดใจต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจคุณดูสิว่า "ความสุขยามที่ได้สบตาเค้า" กับ "ความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า" อันไหนมันหนักหนากว่ากัน อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าสายเกินไป... อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้... อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน...
แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย ถึงจะพบเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ... ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจเราไป.... ยิ้มให้โชคชะตา ที่ถึงแม้จะไม่ได้ทำให้เรารักกัน แต่ก็ยังทำให้เราได้รู้จักกัน...
คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่ง... คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง... คนที่ทำให้คุณหัวเราะและร้องไห้ได้มากมาย... คนที่ยิ้มของเค้าเปลี่ยนวันที่หมองหม่นของคุณให้กลายเป็นวันที่สดใส... เท่านี้ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ?
แค่การได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะอยู่กับใครสักคน คนที่เค้ารักมากที่สุด..... นั้นแหละคือ... ความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ
คนที่ไม่สำคัญ
Sunday, September 10, 2006
รักเงียบ เงียบ
ฉันเชื่อว่า...ฉันมีรักอย่างแจ้งๆ ต่อเขา
เรามีรักอย่างชัดแจ้งในวันนั้น
ฉันยังจำได้ดี...ในร้านอาหารเม็กซิกันฉันถามเข้าว่า...เพราะเรื่องงานรึเปล่า
ถึงเข้ามาในชีวิตฉัน
เข้าตอบว่า...ไม่ใช่แค่นั้น...เป็นเพราะมีใจ
จึงอยากใช้งานเป็นสื่อช่วย
เราเริ่มมีรอยยิ้ม...และความเข้าใจให้กัน...
เพิ่มขึ้น...เพิ่มขึ้น
เขาบอก...ฉันเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่เขามีนอกจากความเงียบงัน
แต่วันนี้...
เค้าพร้อมจะเสียเพื่อนที่ดีที่สุดคนนี้...
เพื่อรักครั้งใหม่ของเค้า
นับแต่วันที่ขอให้ฉัน...ปล่อยเข้าไป
ฉันอาจช้ำใจ...จนเดินไม่ไหว...
ลุกไม่ขึ้น...หัวใจแทบหยุดเต้น
แต่แล้วความรักที่ฉันมีต่อเค้า
มันก็มีมากมายเกินกว่าจะ...เกลียด
หรือหาทางทำร้ายเค้ากลับด้วยวาจา
เงียบหายจากเพื่อน...
เงียบหายจากการพูดจาเพื่อปรับทุกข์
ฉันตั้งใจว่าฉันจะรักเค้าอย่างเงียบงัน
ไม่มีการเจอกันอีกอย่างเคย
ไม่มีเสียงให้ได้ยินกันอีกแม้อยู่ไกล
ไม่มีจดหมายให้อ่าน
เพื่อรู้ว่าใครคนหนึ่งคิดถึง
แต่ฉันเลือก...เลือกที่จะรักเขาอย่างเงียบเงียบ
เลือกที่จะเฝ้าฝากดวงอาทิตย์ไปทักทายเขาที่หน้าต่างห้องนอน
เลือกที่จะฝากลมอันอบอุ่นไปพันรอบกายเขา
และกระซิบว่าคิดถึง
เลือกที่จะฝากพระจันทร์เสี้ยว
และเต็มดวงที่เราเคยนั่งมองด้วยกัน
บอกว่า...เหงา...และฉันคิดถึง
ฝากเพลงที่ฉันร้องให้เขาฟัง
ไปกระทบหัวใจเขา
และหวังว่าจะมีคนเปิดให้เขาได้ยิน
ฝากเบียร์ที่เราเคยจิบ...
ฝากไวน์แดงที่เราชอบ...และเธอสอนฉันดื่ม
เตือนให้เธอระลึกถึงฉัน...
นั่นเป็นความหวัง...เงียบเงียบ ของฉัน
และนั้นคือโลกของฉัน...โลกในความรักที่ฉันยังมีให้เขา
โลกที่ฉันยังแอบกรีดน้ำตาทิ้งให้กับความเจ็บ
พร้อมๆกับรอยยิ้มในวันที่ฉันเคยสุขจนแทบสำลักออกมานอกหัวใจ
(ก็ฉันไม่เคยทำอะไรกลางๆ สักที่นี่นา...)
ฉันยังสุขใจ...ทุกครั้งที่คิดถึง...รักเงียบเงียบของฉัน
( หนังสือ "รักหายไป หัวใจยังอยู่" )
แต่ ...
เราจะไม่ให้เค้าไป...เพราะเรายังไม่พร้อม
เราจะไม่ให้เค้าได้...เพราะเราขาด
เรา...
มันไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยหรอ!!
คิดซะว่าตอนนี้เราทำอะไรให้เค้าได้ดีกว่า
เราสามารถทำอะไรให้เค้าได้หลายอย่าง
เช่น...
ทำให้เค้ารู้สึกดี โดยที่มีเราเป็นที่พึ่งให้เค้า ยามที่เค้าต้องการ ยามที่เค้าไม่มีใคร
ทำให้เค้าสบายใจที่มีเราดีกว่า
เค้า...
จะไม่รู้สึกอึดอัด
จะไม่รู้สึกว่าช่วยไปไกลฉันๆหน่อยได้มั้ย
จะไม่บอกเราว่า โปรดปล่อยฉันไปเถอะ..
นั่น เป็นสิ่งที่ดีไม่ใช่หรอ??
เราต้องยอมรับความจริงที่เกิดขึ้น
ไม่ว่ามันจะเลวร้ายแค่ไหน
มีความสุขกับอดีตที่ทำให้เรามีความสุข
แต่เก็บมันไว้เป็นความทรงจำ
ที่เป็นกำลังใจ
ให้มันอยู่แค่นั้น
แค่ยอมรับการตัดสินใจของเขา
ทำให้ตัวเองเป็นแค่เพื่อน
ทำให้แค่ตัวเองแอบรักเพื่อนสนิท
เมื่อรักเราจบลง
เป็นคนที่มีความรับผิดชอบมากกว่านี้
เป็นคนที่มีอนาคต
เป็นคนที่เข้าใจ
มีเหตุผล
เป็นคนที่ช่วยเหลือเค้าได้เมื่อเค้าต้องการรึเปล่า
ขอบคุณค่ะ สำหรับคำพูดในวันนั้น มันทำให้คนโง่ๆ อย่างตั๊กคิดได้...
มันทำให้ตั๊กได้คิด ได้เข้าใจ ได้ลองทำ
ไม่รู้ว่าผลออกมาจะหัวหรือก้อย
แต่ก็ขอเลือกที่จะทำแบบนี้ดีกว่า
"ฉันจะเป็นคนกำหนดชีวิตของฉันเอง"
ปล.ถึงวันนี้เค้าจะไม่รับรู้ว่าฉันมีรักเงียบๆให้เค้า แต่ฉันก็ภูมิใจที่ฉันรักแบบเงียบๆ เป็น
Saturday, September 09, 2006
Friday, September 08, 2006
เพราะเชื่อว่าสักวัน.. ความรักต้องทำให้เธอใจอ่อน
การมีความรักทำไมมันเหนื่อยยังงี้
การที่เราจะต้องมานั่งพยายามทำใจ เพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข
นี่หรอ คือความสุขของเรา เฮ่ยย เหนื่อย นี่เราเลือกถูกแล้วใช่มั้ย
วันวันนึง อยู่ๆ เราก็ต้องเสียเค้าไป
เราต้องมานั่งรับรู้เรื่องมากมาย
อะไรกันวะเนี่ย
ทำไม ทำไม
ได้แต่ถามตัวเอง
ก็ลองไปถามเค้าสิ
ทะเลาะกันตายไปข้างนึง
เค้าคงรักคนคนนั้นของเค้าจริงๆ
เค้าคงอยากมีครอบครัวที่ดี
อยู่กับคนที่มีลูกให้เค้าได้
อย่างเราจะไปทำอะไรได้..
ก็ได้แต่ให้ความรักทั้งหมดที่มี
ความเข้าใจและที่สำคัญ
ความใส่ใจ ที่มีให้ตลอด
มันยังไม่พอหรอ
มันหมดแล้ว
ตอนนี้เราก็เป็นได้แค่คนที่น่าสงสารคนนึง
ที่เธอควรอยู่ห่างๆ เรา
ไม่ได้ต้องการให้กลับมาคบกัน
แค่ต้องการให้เธอเป็นคนเดิม
คนที่เรารู้จัก เมื่อครั้งนั้น
ก็เท่านั้นเอง...
ต่อไปนี้พยายามทำอะไร มันก็คงไม่มีประโยชน์
เค้ากำลังมีความสุข คิดอย่างงี้สิ
เราควรปล่อยเค้าไป ออกมาจากชีวิตเค้าได้แล้ว
เค้าจะมีอนาคตที่ดี
มีครอบครัวที่มีความสุข
ปล่อยเค้าไป..
เค้าไม่ใช่ของของเรา
วันนึงเค้าก็จะไป ถึงแม้ว่าเราจะรั้งเค้าไว้แค่ไหน ก็ตาม...
ตอนนี้เก็บเอาความรู้สึกดีๆ เอาไว้
ทิ้งความรู้สึกแย่ๆ ออกไปให้หมด
อย่าให้มันมาทำให้เราเศร้า เราเหนื่อยอีกเลย
ทำชีวิตของเราให้ดีขึ้นกว่าเดิมสิ
แล้วทุกอย่างก็จะดีขึ้น...
Wednesday, September 06, 2006
The Rain in my Heart
"สิ่งที่โง่ที่สุดอย่างหนึ่งคือการยึดติดกับคนคนหนึ่งอย่างฝังจิตฝังใจ"
กว่า 3 ปีที่แล้ว ใครบางคนเดินผ่านเข้ามาในชีวิตเรา... ไม่ว่าเรื่องราวเหล่านั้นจะเป็นความตั้งใจ ความบังเอิญหรืออุบัติเหตุใดๆก็ตาม เวลาที่ถูกใช้ไประหว่างเราแต่ละพริบตา-ทุกจังหวะของหัวใจต่างก็ถูกเจียระไนให้เป็นอัญมณีล้ำค่าสำหรับเราในวันนี้... หรือแม้จะเป็นมีดเล่มคมที่ปักลึกอยู่ในสายตาใคร-ใคร
มีดเล่มนี้ก็งดงามเสียเหลือเกิน
เมื่อเวลาแห่งความฝันหมดลงและความจริงกลับมาประจำหน้าที่ของมันในวันที่ถึงเวลา... สิ่งที่บางคนขึ้นบัญชีว่าเป็นความสัมพันธ์ที่คงเกิดขึ้นได้ไม่นานซึ่งเกิดจากความอ่อนไหวของคนเหงาๆ 2 คน... ดำเนินมาถึงจุดสิ้นสุด...
ความลับไม่มีในโลก เรารับรู้สิ่งนี้มานาน แต่ก็เพิ่งเข้าใจ ว่ามันเป็นยังไง ทุกสิ่งทุกอย่างได้ถูกเฉลยออกมาจากปากของเธอ เธอคนที่เรารักและไว้ใจเค้ามากที่สุด วันนั้นวันที่ทุกอย่างถูกเฉลย มันเหมือนเราแบกโลกไว้ทั้งโลก ปัญหาทุกอย่างเกิดขึ้น ความเสียใจที่เราคิดว่าชีวิตนี้เราไม่น่าจะเผชิญกับมัน ก็ได้เกิดขึ้นกับตัวเรา แต่สิ่งที่เลวร้ามากที่สุดก็คือ การปิดบังความจริง การเป็นคนโง่ในสายตาคนอื่น โดยเฉพาะคนที่เรารักเค้ามากที่สุด เค้าทำได้ยังไง เราก็ได้แต่เสียใจและก็ต้องยอมรับความจริง เผชิญหน้ากับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป..
ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมเราถึงยังต้องรักและรู้สึกดีกับคนที่เค้าทำกับเราขนาดนี้ หลังจากวันนั้น ไม่มีสักวันที่เราจะไม่เจ็บปวดจากการคิดถึงเค้า... หลังจากวันนั้น แม้ในความฝันภาพของเธอยังชัดเจน... วิธีที่ดีที่สุดเพื่อจะปลดปล่อยตัวเองออกจากความปวดร้าวเช่นนี้ คงหนีไม่พ้นการลืมเลือนเรื่องราวระหว่างเรา
แต่นั่นกลับเป็นสิ่งเดียวที่เรากลัว... กลัวที่จะลืม คนที่เรารัก กลัวที่จะลืมการพบกันระหว่างเรา กลัวลืมวันเวลาที่เคยมีกัน
ครั้งแล้วครั้งเล่า ที่เราอยากไปสู่จุดหมายที่เราฝันไว้... ก็คืออยากมีชีวิตดีกว่าที่เป็นอยู่ ให้ดีพอที่เธอจะหันกลับมามอง ให้เป็นบทพิสูจน์ได้ว่า เธอคิดผิดขนาดไหนที่ทิ้งโอกาสของเราไป... เราต้องมุ่งหน้าและไขว่คว้าความสำเร็จนั้น
แต่ดูเหมือนยิ่งวิ่งไล่ก็ยิ่งห่างไกล... ต้องรู้สึกปวดร้าวทุกครั้งที่มานั่งดูความเป็นไปและพัฒนาการอันเชื่องช้าของตัวเอง... ต้องมาพบว่าตัวเองมาไม่ได้ไกลกว่าในวันนั้น วันที่แสนจะเจ็บปวดนั่นเท่าไหร่เลย... ดูเหมือนเธอจะไม่ให้โอกาสและโชคชะตาก็เห็นด้วยกับเธอ
ถ้าคิดเข้าข้างตัวเอง ดูท่าเราจะพยายามแล้วก็ยังไม่เกิดผล แต่ถ้ามองด้วยมุมที่แตกต่าง... เราก็อาจไม่ได้พยายามอะไรเท่าที่ควรเลยแม้แต่น้อย เวลาที่ยิ่งผ่านไป เธอที่ไกลออกไป...กับเราที่วิ่งอยู่กับที่ ประกอบกันเป็นสมการที่น่าขมขื่นและน่าสมเพชในคราวเดียวกัน
ในวันที่อ่อนล้า ในวันที่ความพยายามพาตัวเองไปไม่ถึงจุดหมาย ทางหนีปิดตาย... มีให้เลือกว่าจะสู้แบบไหน อดคิดไม่ได้ว่า โชคชะตาคงเกลียดเราเข้าไส้ – หรือไม่ก็รักมากจนต้องส่งอุปสรรคนานามาให้ฝ่าฟัน...
เวลาที่ต้องการใครสักคน... คนโง่อย่างเรามองไม่เห็นใครเลย
Tuesday, September 05, 2006
from..web
คนนึงฟุ้งซ่าน...อีกคนไม่คิดแถมอึดอัด
คนนึงสนใจ ใส่ใจ ดูแล เป็นห่วง...อีกคนไม่เคยรู้สึกว่ามีค่า
คนนึงโทรไปแล้วหาเรื่องคุย...อีกคนรับสายแล้วหาเรื่องวาง
คนนึงอยากเจอนานๆทีก้อยังดี...อีกคนทำงาน ไม่ว่าง อยากพัก
คนนึงคิดถึงอีกคน...แต่อีกคนแกล้งทำเป็นไม่รับรุ้
คนนึงเพิ่งหยุดร้องไห้แล้วโทรหา...อีกคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสียงเปลี่ยนไป
บางครั้งคุณควรคิดย้อนกลับไปถึงคนที่เค้ารักและเป็นห่วงคุณบ้าง
อย่าทำเหมือนความรู้สึกและสิ่งดีๆ ที่เค้าทำให้คุณ ไม่มีค่า ไม่มีความหมายอะไรเลย
อย่าทำร้ายความรู้สึกของคนที่รักคุณ... ดูแลความรู้สึกของคนข้างๆคุณบ้าง
อย่าให้ความรู้สึกดีๆต้องจางหายไป...
Monday, September 04, 2006
the call
บางทีในเวลาที่ล้า คนธรรมดาอย่างเราก็มีท้อกันบ้าง พอบ่อยเข้าก็อยากจะถอยและหันหลังวิ่งหนีไปให้พ้นๆเสีย... จะวิ่งไปไหนก็อีกเรื่องแต่ขอไปก่อนก็แล้วกัน แต่ในเวลาที่ไม่มีทางให้หนีไม่มีที่ให้ซ่อน อย่างน้อยการได้แหกปากบ่นก็ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย... แค่ลองนึกดูว่า ถ้าตอนนี้ข้างหลังมีกำแพงหนาๆให้พิงสักพัก... ก็ไม่มีอะไรยากที่จะกลับมาสู้ต่ออีกที แต่ในเมื่อไม่มีก็คือไม่มี...ถ้าวันหนึ่งต้องล้มลงอย่างหมดท่าจริงๆ ค่อยกระเสือกกระสนลุกขึ้นมาใหม่ก็ยังไม่สาย
เรายังมีเป้าหมายที่ยังต้องทำ ยังมีคนที่อยากให้หันมามอง...
วันนี้มีเพื่อนเก่าคนนึงโทรมา ก็โทรมาถามเรื่องสัพเพเหระเหมือนเดิม แต่คุยกันไปคุยกันมา ดันมาจบที่คำถามที่ว่า "...เออ แล้วตกลงเมื่อไหร่แกจะมีแฟนใหม่สักที..." แหม ถามแบบนี้อยากจะร้องไห้จริงๆ สำหรับใครที่คิดจะถามเราแบบนี้บ้าง แนะนำให้ถามว่า เมื่อไหร่ที่เราจะตายน่าจะตอบได้ง่ายกว่า ไปๆมาๆก็เริ่มเบื่อและเหนื่อยกับเรื่องนี้เหมือนกัน... ถ้าเป็นต่อไปแบบนี้แล้วสักวันตื่นขึ้นมาพบตัวเองกับห้องที่ว่างเปล่า ในวันที่ไม่รู้ว่าจะรู้สึกดีใจหรือเสียใจมากกว่ากัน และรู้สึกว่ายังมีลมหายใจโดยไม่มีเหตุผลให้มีชีวิตอยู่ เรายังจะดื้อดึงและคิดว่าจะอยู่กับความเป็นอยู่แบบนี้อยู่หรือเปล่า...
แต่เราก็รู้แค่ว่า วันนี้เรามีคนที่เรารักและถึงเธอจะไม่อยู่ตรงนี้ก็ไม่เป็นไร...
try and love again..
It's only moments that we borrow
But the thoughts will linger on
of the lady and her song
When the sun comes up tomorrow
Well, it might take years to see
Through all these tears
Don't let go When you find it you will know…


