
รู้แล้วว่าเราเลิกกัน
รู้แล้วว่าเป็นเพียงเพื่อน
ฉันรู้และยังย้ำเตือนอยู่ในใจ
ไม่หวังจะให้เหมือนเดิม
ไม่คิดที่จะเริ่มใหม่
เพราะรู้ว่ามันสายไป ไม่มีทาง
ที่ยังค้างคือความรู้สึก
ที่มันลึกจนเกินจะเลือน
เพราะฉันมักจะเผลอใจและคิดไปจนเกินเพื่อน
คล้ายๆ ว่ายังเลอะเลือนอยู่ในฝัน
ข้อตกลงที่เรามีอยู่ ฉันก็รู้และยังเข้าใจ
แต่มันลืมไป แต่มันเผลอไป
ยั้งใจไว้ไม่ทัน
ลืมไปว่าไม่รักกัน
ไม่เหมือนวันที่ผ่านมา
ฉันรู้ในคำสัญญา
ฉันขอเพียงเวลาบ้าง
และแล้วมันค่อยจาง และจะหาย
..................................
อะไร หลายอย่าง บอกกับฉันว่า
...ฉันลืมเธอไม่ได้...
และ อะไรอีกหลายอย่าง กำลังบอกฉันว่า
...เค้าลืมฉันแล้ว...
รู้มั้ย มันไม่ได้ต่างอะไรเท่าไหร่
จากที่คิดไว้
ฉันเคยคิด และบอกตัวเองเสมอ
ว่าโชคดีแค่ไหน ที่เรารู้จักกัน
ในตอนนั้น ฉันคิดว่าเธอก็อาจจะรู้สึกเหมือนกัน
แต่ วันนี้ ฉันรู้แล้ว...
ฉันคนเดียว
...ที่ยังเหมือนเดิม...

No comments:
Post a Comment