
ฉันเคยรีบกลับจากทำงาน ทุก ๆ วัน เพื่อตระเตรียมทุก ๆ อย่างรอผู้หญิงคนหนึ่ง
ฉันเคยดิ้นรน หาทุก ๆ อย่าง มีความสุขที่ได้ทำทุก ๆ อย่างเพื่อเธอคนนั้น
ฉันเคยมีความสุขที่สุดที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้น เสียงหัวเราะของเขา
แม้เขาจะหงุดหงิดกับฉันบ้างบางครั้ง
เราเคยอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ไปไหนต่อไหน ไม่เคยห่างกัน
แต่วันนี้ .... มันได้จบลงแล้ว
ฉันจะทำอย่างไร กับอดีตในใจนี้
ฉันจะทำอย่างไร กับอดีตในใจนี้
ฉันยังติดอยู่กับความรู้สึกนี้
ทุก ๆ วัน .... มันทรมาน ไม่อาจจะหยุดความคิดถึงนี้
ทุก ๆ วัน .... มันช่างเจ็บ .... เหมือนหัวใจมันถูกคว้าน ให้แยกออก
บาดเป็นแผลลึก ยากที่จะทำให้มันกลับมาคืนรูปร่างเดิม
ตื่นมากับเตียงที่ว่างเปล่า
ตื่นมากับเตียงที่ว่างเปล่า
หมอนที่เธอนอนหนุน .... ไม่มีเธออีกแล้ว
แปรงสีฟันของเธอ ตุ๊กตาของเธอ
แปรงสีฟันของเธอ ตุ๊กตาของเธอ
ไม่มีคนเล่น ไม่มีคนใช้มันอีกแล้ว
ฉันจะทำอย่างไร จะจบมันลงอย่างไร
ต้องทนเหงาไปอีกนานแค่ไหน
รอยแผลที่บาดลึกลงไปทั้งหัวใจ
รอยแผลที่บาดลึกลงไปทั้งหัวใจ
ร้องไห้จนไม่เหลือแม้น้ำตา
กอดเสื้อตัวโปรดของเธอหลับไป ทุก ๆ คืน
ร้องไห้ทุก ๆ วัน ไม่เคยหลับลง ณ เวลาเดิม ไม่สามารถนอนหลับได้มีความสุข
ยังฝันว่าเธออยู่ตรงนี้
ยังฝันว่าเธออยู่ตรงนี้
อยู่ข้าง ๆ ฉัน ปลุกฉันให้ตื่นไปทำงานทุก ๆ วัน .... ทรมาน เหมือนตายทั้งเป็น
ใครจะรู้ ใครจะช่วยฉัน ....
ฉันมันตายไปแล้ว ไม่ใช่แล้วแม้ แต่ตัวของตัวเอง
ฉันมันตายไปแล้ว ไม่ใช่แล้วแม้ แต่ตัวของตัวเอง
ฉันทำอะไร เพื่อใคร .... เมื่อไหร่ วันนี้วันอะไร ฉันทำไมต้องตื่นมารับรู้
เป็นเพียง "ซากคน" ที่ยังหายใจ
อีกไม่นานเธอคงมีคนดูแล คนที่เธอจะรักมากกว่าฉัน ในตอนนี้ ถึงวันนั้น ฉันจะทำอย่างไร
ฉันยังติดอยู่กับอดีตนี้ ยังอยู่กับมันเรื่อย ๆ ไป
ฉันยังติดอยู่กับอดีตนี้ ยังอยู่กับมันเรื่อย ๆ ไป
เมื่อไหร่ที่มันจะจบลง .....
เมื่อไหร่...
เราไม่รักกันอีกแล้วใช่ไหม จบไปแล้วใช่ไหม
เมื่อไหร่...
เราไม่รักกันอีกแล้วใช่ไหม จบไปแล้วใช่ไหม

1 comment:
ขอบคุณมากนะครับ ที่ติดตาม
Post a Comment